سلام   اگر  دیر  به دیر آپ  میکنم   یا  دیگه جواب نظرات  رو نمیدم  فقط  چون اصلا حو.صله ندارم  چیز  خاصی نیستا فقط نمیدونم  چرا  دوباره سگی شدم  یاد  روزای  رفتن  فرزانم افتادم  این شعر و برای فرزانم مینویسم و خوشحالم  پیشمه

همون  روز  که رفتی  یه  بغضی ترک خورد یه اشکی چکید و  دلی بی صدا موند

کودوم لحظه ی شوم و کودوم دست نامرد تو رو از من جدا کرد

مگه میشه  دل بی تو آروم بگیره مگه میشه بی تو دل از غم نمیره

خدایا با تو هستم خدای کی هستی ؟ دلت  اومد آخه دلمو شکستی 

چرا اون نباشه ؟چرا برنگرده؟گناهم چیه  دل من  شکسته

ای که دنیای  منی  تو  عشق و رویای  منی  تو بی  تو  سخته  زنده موندن گل من

گل من زیباترینم تویی عشق آخرینم بی تو من تنهاترینم 

  یاد تو گر  شد برایم  زنده اما دیره دیگر ای همه جانم فدایت  من 

                        فرزان عزیزم به دور از همه ی  حرفا به دور از همه ی آدما توی 

                       یه جنگل سبز زیر آسمونی  که زلالگونه آبیست  میبوسمت  چنان محکم

                      که دیگه دوست نداشته باشی  به  این دیار برگردی